Dinsdagmiddag werd ik door de naschoolseopvang gebeld met de vraag of Meike een asparientje mocht hebben tegen de pijn want ze was zo hard gevallen met het rennen......eerder op het werk weg gegaan want ja je zit dan niet echt rustig meer. Gelukkig viel het me nog mee, ik had het erger verwacht maar ze is aardig gehavend, zielig meisje...Later die avond bleek dat haar voortand los zat maar niet verkleurde. Hij is in de loop van de week gelukkig ook weer vast gaan zitten.
Ze kon ook nog een heel klein beetje lachen.
Duidelijk broer en zus toch....
No comments:
Post a Comment