Nou het was me het weekendje wel dit afgelopen weekend, ik hoop dat ik dit nooit over hoef te doen. Het volgende "lapje" tekst is niet voor mensen die moeite hebben met het lezen over diarree en overgeven.
Zaterdag was ze wel hangerig maar verder ging het toch wel, ze dronk en at en hoefde gelukkig niet meer over te geven. Totdat ze 's nachts aan de diarree raakte, echt van die spuitluiers en stinken.......
Meike diverse malen moeten verschonen en tot mijn ongerustheid wilde ze niets drinken, geprobeerd met ORS en limonade maar ze weigerde alles, je kon ook zien dat het steeds slechter met haar ging en eigenlijk alleen nog maar wilde slapen. Pieter vond het 's zondagochtend rond elven wel genoeg want we kregen er bij Meike gewoon niet genoeg vocht in en belde de dokterspost op; een uurtje later konden we er terecht.
Omdat ze zo moe was wou ik haar vroeg naar bed doen maar dat was nog niet zo gemakkelijk, Pieter en ik hebben er anderhalf uur over gedaan om haar rustig te krijgen zodat ze uiteindelijk om acht uur de strijd opgaf en ging slapen. Helaas had ze om tien uur een vieze broek en moest ik haar verschonen zodat haar billen niet nog verder kapot gingen, Meike raakte helemaal in de stress toen ik haar wakker maakte en nadat ik met veel moeite haar luier had verschoont kreeg ze een paniekaanval, helemaal van de kaart en absoluut niet aanspreekbaar. Ze gilde mama, mama, mama en spartelde, overstrekte zich helemaal en er was geen land mee te bezeilen. En hoe vaak ik haar ook zei mama is hier wordt maar rustig ze hoorde het niet eens. Het duurde best lang voordat ze eindelijk zo vreselijk moe was dat ze ineens rustig werd, gewoon omviel en sliep....
Daarna kreeg mama een stress aanval en een huilbui.
Gelukkig sliep ze wel goed door en had ze ook geen vieze luier meer, tot ze vijf uur 's ochtends brullend in haar bedje zat, met de sonde in haar hand.
Vrijdag werd Meike ziek, 's middags hoge koorts en hangerig en 's avonds en 's nachts overgeven, overgeven en nog eens overgeven. Totdat er niets meer in haar maagje zat en er alleen nog maar schuim uitkwam en nog moest ze overgeven, zo akelig en zielig om te zien.
Ze heeft de hele nacht bij ons gelegen en een heel klein beetje geslapen.
Ze heeft de hele nacht bij ons gelegen en een heel klein beetje geslapen.
Zaterdag was ze wel hangerig maar verder ging het toch wel, ze dronk en at en hoefde gelukkig niet meer over te geven. Totdat ze 's nachts aan de diarree raakte, echt van die spuitluiers en stinken.......
Meike diverse malen moeten verschonen en tot mijn ongerustheid wilde ze niets drinken, geprobeerd met ORS en limonade maar ze weigerde alles, je kon ook zien dat het steeds slechter met haar ging en eigenlijk alleen nog maar wilde slapen. Pieter vond het 's zondagochtend rond elven wel genoeg want we kregen er bij Meike gewoon niet genoeg vocht in en belde de dokterspost op; een uurtje later konden we er terecht.
De diensdoende arts vond haar er slecht uitzien: erg suf, hoge koorts, de ogen ingevallen en al een beetje verdroogde handjes (en ze had nog wel in de auto eindelijk een beker limonade leeg gedronken). Maar door de diarreee bleef er meer uit gaan dan dat er in kwam en hij vond het verstandig dat ze toch maar naar het ziekenhuis ging. Daar had ik al al op gerekend en alvast een tas met spulletjes voor haar bij me. Op naar de eerste hulp van het Radboud dus.
Daar rond half een garriveerd en bijna gelijk aan de beurt. Vriendelijke dokter die Meike helemaal onderzocht en ook nog eens woog en vroeg hoe zwaar ze was voordat ze ziek werd. Omdat ze pas nog op het bureau gewogen was, Pieter gebeld en die zei dat ze toen 13,4 kilo woog en nu nog maar 11,8 !!!! Toen schrok ik toch wel even, dat is een gewichtsverlies van 10 procent. Daarna was het wachten op de kinderarts in opleiding die het onderzoek nog eens dunnetjes overdeed en toen overleg moest plegen met de kinderarts. Ondertussen kreeg Meike te drinken (wat ze weigerde) en moest ze kreeg ze een panadol (die ze ook al niet wilde). Met moeite toch wat laten drinken en maar wachten terwijl Meike op de onderzoektafel in slaap viel.
Uiteindelijk moest ze blijven en werd er een bedje gebracht vanaf de kinderafdeling. Met bed en al over de gangen heen en dat vond Meike best interessant, ze lag rustig rond te kijken en was iets actiever na het dutje. Het was toen inmiddels al half drie..........
Tja en toen begon de ellende: ze moest een sonde in en dat wou ze dus echt niet. Brullen, spartelen en mama roepen en auw, auw, auw. Maar helaas voor haar moest het gewoon. Met twee verpleegkundigen sterk hebben ze het slangetje door de neus gewurmt en mama moest nog helpen ook.
Daar rond half een garriveerd en bijna gelijk aan de beurt. Vriendelijke dokter die Meike helemaal onderzocht en ook nog eens woog en vroeg hoe zwaar ze was voordat ze ziek werd. Omdat ze pas nog op het bureau gewogen was, Pieter gebeld en die zei dat ze toen 13,4 kilo woog en nu nog maar 11,8 !!!! Toen schrok ik toch wel even, dat is een gewichtsverlies van 10 procent. Daarna was het wachten op de kinderarts in opleiding die het onderzoek nog eens dunnetjes overdeed en toen overleg moest plegen met de kinderarts. Ondertussen kreeg Meike te drinken (wat ze weigerde) en moest ze kreeg ze een panadol (die ze ook al niet wilde). Met moeite toch wat laten drinken en maar wachten terwijl Meike op de onderzoektafel in slaap viel.
Uiteindelijk moest ze blijven en werd er een bedje gebracht vanaf de kinderafdeling. Met bed en al over de gangen heen en dat vond Meike best interessant, ze lag rustig rond te kijken en was iets actiever na het dutje. Het was toen inmiddels al half drie..........
Tja en toen begon de ellende: ze moest een sonde in en dat wou ze dus echt niet. Brullen, spartelen en mama roepen en auw, auw, auw. Maar helaas voor haar moest het gewoon. Met twee verpleegkundigen sterk hebben ze het slangetje door de neus gewurmt en mama moest nog helpen ook.
Ze heeft nog wel een uur gehuild en gebromd en in een onbewaakt ogenblik trok ze de sonde eruit.... toen begon de ellende dus opnieuw. Weer met z´n drieen de sonde in gebracht, helaas mislukte de eerste poging omdat de sonde dubbel zat en moest het weer overnieuw. Daarna hebben we sokjes over haar handen gedaan en vastgeplakt zodat ze niet weer aan de sonde zou trekken. Ze kreeg 180 ml ORS oplossing per uur en ik begreep van de verpleegkundigen dat dat best veel was voor zo´n klein ding. Pe diarree luier kwam daar nog eens 130 ml bovenop.
Meike was inmiddels erg moe maar bleef protesteren tegen de sonde en de sokjes om de handen. Pieter was er rond zeven uur ´s avonds samen met Gemmy en dat was eigenlijk een beetje te druk voor Meike.
Joris mocht niet mee want die had en vannacht ook al overgegeven, maar was aan het eind van de dag al wel wat beter maar nog niet helemaal de oude.
We hebben toch maar de sokjes van de handjes gehaald en daar werd ze uiteindelijk wel wat rustiger van en ging slapen. Ik geloof dat ze ook wel begreep dat als ze de sonde er weer uit haalde de verpleegkundigen die er weer in zouden doen en ze zat er ook niet meer aan.
Joris mocht niet mee want die had en vannacht ook al overgegeven, maar was aan het eind van de dag al wel wat beter maar nog niet helemaal de oude.
We hebben toch maar de sokjes van de handjes gehaald en daar werd ze uiteindelijk wel wat rustiger van en ging slapen. Ik geloof dat ze ook wel begreep dat als ze de sonde er weer uit haalde de verpleegkundigen die er weer in zouden doen en ze zat er ook niet meer aan.
Ze had nog steeds vaak diarree en begon echt te huilen en auw te roepen zodra er weer een golf diarree aankwam, zo zielig en helaas kon ik maar heel weinig doen om haar te troosten, een beetje haar buik masseren, een warme doek erop leggen en haar vast houden. Zo om de anderhalf a twee uur kreeg ze zo´n buikpijn aanval en we kwamen dus erg onrustig en met weinig slaap de nacht door.
Maandagochtend begon vroeg en ze had nog steeds redelijk vaak diarree, maar de tussentijd werd wel wat langer en de hoeveelheid minder. De buikpijn bleef helaas en ze werd dan steeds opstandiger en was steeds moeilijk te troosten. Ook het wisselen van de luier werd steeds lastiger omdat haar billen inmiddels zo kapot waren en het verschonen pijn deed, geen pretje. Ze moest er ook zelf erbij drinken zodat de hoeveelheid ORS werd teruggeschroefd tot maar 50 ml per uur. Helaas moest er per diarree luier weer 130 ml per uur bij en was het toch vaak weer 180ml per uur......
Blij dat Pieter gisteren de portable DVD speler had meegenomen voor wat afleiding en we hebben de teletubbies wel tien keer gezien.......maar ze bleef wel rustig in haar bedje zitten en was best te genieten..
Blij dat Pieter gisteren de portable DVD speler had meegenomen voor wat afleiding en we hebben de teletubbies wel tien keer gezien.......maar ze bleef wel rustig in haar bedje zitten en was best te genieten..
Ze was ´s middags heel erg moe en ik heb geprobeerd om haar een middagdutje te laten doen. Maar of er kwam weer een verpleegkundige binnen, of ze had weer buikpijn, ze wou niet liggen en al helemaal niet slapen, Pieter kwam ook nog eens op bezoek en toen was het natuurlijk helemaal bekeken want als papa er is ga je spelen, toch!
Uiteindelijk was ze helemaal over haar slaap heen.
Ze dronk wel steeds beter en hoefde steeds minder ORS. Later op de middag mocht ze zelfs even zonder, ze werd losgekoppeld maar de sonde bleef wel in. Ze heeft lekker even rondgelopen en gespeeld en je kon zien dat ze haar "vrijheid" zeer op prijs stelde al was ze heel erg moe.
Uiteindelijk was ze helemaal over haar slaap heen.
Ze dronk wel steeds beter en hoefde steeds minder ORS. Later op de middag mocht ze zelfs even zonder, ze werd losgekoppeld maar de sonde bleef wel in. Ze heeft lekker even rondgelopen en gespeeld en je kon zien dat ze haar "vrijheid" zeer op prijs stelde al was ze heel erg moe.
´s Avonds werd ze echter weer aangesloten en bleef ze roepen dat het koud was, dat riep ze gisteren ook al maar ik dacht dat ze het gewoon koud had en heb haar toen een dekentje erbij gegeven. Ze bedoelde dus dat de ORS door de sonde heen koud aan voelde.....
Omdat ze zo moe was wou ik haar vroeg naar bed doen maar dat was nog niet zo gemakkelijk, Pieter en ik hebben er anderhalf uur over gedaan om haar rustig te krijgen zodat ze uiteindelijk om acht uur de strijd opgaf en ging slapen. Helaas had ze om tien uur een vieze broek en moest ik haar verschonen zodat haar billen niet nog verder kapot gingen, Meike raakte helemaal in de stress toen ik haar wakker maakte en nadat ik met veel moeite haar luier had verschoont kreeg ze een paniekaanval, helemaal van de kaart en absoluut niet aanspreekbaar. Ze gilde mama, mama, mama en spartelde, overstrekte zich helemaal en er was geen land mee te bezeilen. En hoe vaak ik haar ook zei mama is hier wordt maar rustig ze hoorde het niet eens. Het duurde best lang voordat ze eindelijk zo vreselijk moe was dat ze ineens rustig werd, gewoon omviel en sliep....
Daarna kreeg mama een stress aanval en een huilbui.
Gelukkig sliep ze wel goed door en had ze ook geen vieze luier meer, tot ze vijf uur 's ochtends brullend in haar bedje zat, met de sonde in haar hand.
Na overleg met de verpleegkundige de sonde eruit gelaten en haar maar weer te ruste gelegd en ze sliep meteen weer door (natuurlijk blij dat dat ding uit haar neus was). Nu moest ze natuurlijk wel goed drinken om haar vochtgehale op peil te houden, dat was nog niet zo gemakkelijk in het begin, maar chantage doet wonderen. Eerst drinken dan mag je Teletubbies kijken Meike!
Om elf uur kregen we te horen dat Meike voldoende dronk en bijgekomen was (ze woog weer 12,8 kilo) en we dus naar huis mochten, JOEPIE!
Om elf uur kregen we te horen dat Meike voldoende dronk en bijgekomen was (ze woog weer 12,8 kilo) en we dus naar huis mochten, JOEPIE!
Nou dat wou Meike wel hoor en mama ook!!
Thuis knapte ze zienderogen op en at zelfs een hele boterham op, terwijl ze in het ziekenhuis niets wilde eten. Gelijk daarna naar bed voor het middagdutje en ze sliep gelijk, heerlijk.
Nadat Joris en Gemmy van school terug kwamen zag Gemmy er maar pips uit en ja hoor even later klaagde ze over buikpijn en had ze koorts.... fijn weer een ziek kind. ´s Nacht had zij diarree en woensdag bleef ze lekker een dagje thuis. Na de gehele ochtend stil voor de tv te hebben gezeten met de deken over haar heen wilde ze wel een kopje bouillon met een boterham en ja hoor even later ging ze met de playmobil spelen en kletste ze weer volop (= weer helemaal beter).
Hebben jullie dit echt helemaal gelezen, petje af hoor, ik moest het even kwijt.
Sorry this time no translation, a little to much text!
But the key words are: vomitting, diarrhoea, fever, dehydration, hospital and home again!
No comments:
Post a Comment